

تمرکز پایدار بر زیرساخت ها بر این تصور غلبه می کند که حرکت رویایی چین برای توسعه بین قاره ای تلاشی برای تسلط جهانی است.
رهبران کسب و کار و کارشناسان تجاری گفتند که ابتکار کمربند و جاده به رقابتی تر کردن اقتصادهای نوظهور ادامه خواهد داد و نابرابری توسعه بین کشورهای محصور در خشکی و مناطق ساحلی را کاهش می دهد.
یو جیانلونگ، دبیر کل سازمان مستقر در پکن، گفت: «واقعیتها ثابت میکند که چین بخشی از تلاشهای بینالمللی برای پیگیری توسعه مشترک و رفاه مشترک برای کشورها و مناطقی شده است که نیاز به شتاب رشد جدید از طریق آنچه دارند و در آن خوب هستند، شده است. اتاق بازرگانی بین المللی چین اعلام کرد.
و یو مدعی شد که این ابتکار تلاش چین برای اعمال نفوذ اقتصادی و سیاسی خود در سطح جهانی نیست.
در سال 2013، چین کمربند اقتصادی جاده ابریشم و جاده ابریشم دریایی قرن بیست و یکم را برای ایجاد زیرساخت ها، خدمات و شبکه های تجاری که بیش از 60 کشور و منطقه در آسیا، اروپا و آفریقا را به هم متصل می کند، پیشنهاد کرد.
این طرح که به عنوان ابتکار کمربند و جاده شناخته میشود، آرزوی بهبود زندگی حدود 4.4 میلیارد نفر یا 63 درصد از جمعیت جهان را دارد. این ابتکار با بیش از 100 اقتصاد و سازمان بین المللی حمایت شده است و از سال 2013 حدود 50 موافقت نامه همکاری بین دولت ها امضا شده است.
از منظر جهانی، پروژههای همکاری دوجانبه و چندجانبه برای توسعه زیرساختها و ظرفیت تولید از ویژگیهای بارز این ابتکار بوده است.
اما، این ابتکار در برخی اقشار به عنوان تلاش چین برای ظهور به عنوان یک ابرقدرت جهانی قرن بیست و یکم تلقی شده است.
هه جینگ تونگ، استاد بازرگانی در دانشگاه نانکای در تیانجین، گفت: «چین عمداً توسط برخی رسانههای خارجی به اعمال استعمار نو در برخی کشورها، بهرهبرداری از منابع انرژی و سایر مواد معدنی و حمایت از رژیمهای مستبد متهم شده است».
"من فکر می کنم هیچ کدام از اینها آب نمی دهد. اگر به تاریخ نگاه کنید، به من بگویید چین چه زمانی یک قدرت استعماری بوده است؟ اگر در گذشته نبوده است، چرا باید اکنون باشد؟"
او گفت که البته مناطقی وجود دارد که ممکن است رقابت با شرکت هایی از بازارهای توسعه یافته وجود داشته باشد. اما تمایل به شناسایی زمینه های همکاری نیز وجود دارد. متأسفانه، توجه زیادی به آن نشده است.
راه اندازی یک سری پروژه های بزرگ مانند پروژه های راه آهن سریع السیر در اندونزی، کار توسعه بندر در جیبوتی و تاسیسات انرژی هسته ای در بریتانیا همگی نمونه های درخشانی از دستاوردهای این طرح تاکنون هستند.
بسیاری دیگر از این پروژه های تغییر دهنده بازی در راه است.
داده های کمیسیون توسعه و اصلاحات ملی نشان می دهد که چین بیش از 50 میلیارد دلار در اقتصادهای تحت پوشش طرح کمربند و جاده سرمایه گذاری کرده است.
دیگو رامیرو گوئلار، سفیر آرژانتین در چین، گفت که این کشور آمریکای جنوبی تلاشهای خود را برای توسعه زیرساختهای انرژی و حملونقل خود در 30 سال آینده افزایش خواهد داد، تا حد زیادی به لطف مشارکت دوجانبه و مشارکت در ابتکار عمل.
گوئلار گفت: "چین دارای شرکت های بزرگ و تجربه غنی برای پیشبرد توسعه در راه آهن، جاده ها، صرفه جویی در آب و انرژی در آرژانتین است."
از نظر توسعه اتصال منطقهای و توسعه زیرساختها، چین در پروژههای هواپیمایی، برق، راهآهن، جاده و مخابرات با اقتصادهای مشارکتکننده کار میکند. شرکتهای چینی همچنین با شرکای خارجی مانند Volvo Construction Equipment، United Technologies Corp و ABB Group برای توسعه زیرساختها در اقتصادهای مختلف تحت پوشش این طرح کار میکنند.
تمرکز بر توسعه زیرساخت ها ثابت و فراگیر بوده است.
چین 6 کریدور اقتصادی را پیش برد: پل جدید قاره اوراسیا، کریدور چین - مغولستان - روسیه، کریدور چین - آسیای مرکزی - آسیای غربی، کریدور چین - شبه جزیره هندوچین، کریدور چین - پاکستان و کریدور بنگلادش - چین - کریدور هند - میانمار
این شش کریدور با هم یک شبکه تجاری و حمل و نقل در سراسر اوراسیا را تشکیل می دهند و پایه محکمی برای برنامه های توسعه منطقه ای و فرامنطقه ای ایجاد می کنند.
ترنس فو، شریک مدیر شرکت حقوقی کلیفورد شانس مستقر در لندن در چین، گفت که این ابتکار به دنبال تقویت مجدد مسیرهای تجاری بین چین و سایرین است. این کشور قدرت بینظیر چین در ساخت زیرساختها را با نیاز به جادهها، بنادر، خطوط راهآهن و خطوط لوله بیشتر در بسیاری از اقتصادها در امتداد این دو مسیر تجاری تلاقی میکند.
بانک توسعه آسیا پیش بینی کرد که برای سرمایه گذاری زیرساختی در آسیا در دهه آینده به 8.2 تریلیون دلار نیاز است.
مطالعات مشابه انجام شده توسط بانک جهانی حاکی از آن است که هنوز زمینه قابل توجهی برای افزایش بیشتر تراکم خطوط راه آهن در اوراسیا وجود دارد.
فو گفت: "با این حال، این مسیر چالش برانگیز است زیرا نیازمند سرمایه گذاری در اقتصادهایی در طیف گسترده و متنوع جغرافیایی، اقتصادی و سیاسی است." ما متوجه شدیم که سرمایه گذاران چینی برای انتظار بازدهی بلندمدت صبورتر هستند.
"تقویت اتصال زیرساخت ها در طرح "کمربند و جاده" اولویت است، زیرا توسعه زیرساخت ها مستلزم هماهنگی بالایی بین کشورها و مناطق، بخش خصوصی و مردم و همچنین سرمایه گذاری گسترده سرمایه مالی و منابع مادی است. ژانگ کوانشنگ، معاون کاترپیلار چین گفت.
ژانگ گفت که لازم است دولتها، شرکتها و سایر سهامدارانی که در فعالیتهای ایجاد شده توسط این ابتکار عمل میکنند، درک روشنی از عوامل کلیدی موفقیت یا شکست در کشورها و مناطق در طول این دو مسیر داشته باشند.
بر اساس گزارشی که آکادمی علوم اجتماعی چین مستقر در پکن در ماه مارس منتشر کرد، زیرساختهای توسعه نیافته گلوگاهی برای توسعه اقتصادی در اقتصادهای دو مسیر ایجاد میکند، جایی که موانع بر سر راه فعالیتهای مالی و تجاری، محدودیتهای شدیدی بر رشد اقتصادی ایجاد میکند.
بنابراین، در اوایل سال جاری، چین شروع به گسترش مشارکت های دولتی و خصوصی در کشورها و مناطق شرکت کننده در این طرح کرد تا پیشرفت پروژه ها را تسهیل کند. ایده به حداقل رساندن ریسک ناشی از محیط سیاسی، سرمایه گذاری، امنیتی و قانونی ناآشنا و گسترش کانال های تامین مالی برای شرکت ها است.
چین تاکنون 75 منطقه همکاری اقتصادی و تجاری برون مرزی در 35 کشور و منطقه ایجاد کرده است. اینها همچنین به ایجاد 950،{3}} شغل تا پایان سال گذشته کمک کردند. بر اساس داده های منتشر شده توسط وزارت بازرگانی، این مناطق طی چهار سال گذشته بیش از 100 میلیارد دلار مالیات به دولت های کشورهای میزبان پرداخت کرده اند.
